Co trafia do bucketu
Wszystkie pliki w Endora Commerce przechodzą przez jeden moduł: bibliotekę zasobów. To centralny katalog obrazów, wideo, plików PDF i dokumentów, z drzewem folderów, z którego korzystają galerie i załączniki produktów, zdjęcia główne kategorii, strony CMS i pliki produktów do pobrania. W praktyce są to zdjęcia produktowe, faktury PDF, załączniki do ofert i wszystko inne wgrywane przez panel albo API.
Po wybraniu GCS jako aktywnego magazynu każdy nowy plik jest zapisywany jako obiekt w jednym, wskazanym buckecie. Nazwa obiektu powstaje z identyfikatora zasobu i jest rozkładana na podkatalogi, więc oryginalna nazwa pliku nie pojawia się w adresie, a opcjonalny prefiks pozwala dzielić bucket z innymi aplikacjami. Aktywny jest zawsze dokładnie jeden magazyn: dysk lokalny (domyślnie), Amazon S3 albo GCS.
Pliki publiczne i prywatne
Widoczność jest ustawiana osobno dla każdego pliku, nie raz dla całego bucketu. Od niej zależy, jaki adres dostaje kupujący:
- Plik publiczny (np. zdjęcie produktu) ma stały adres. Domyślnie wskazuje on bezpośrednio na bucket w domenie
storage.googleapis.com. Jeśli przed bucketem stoi CDN albo własna domena, wystarczy podać jej adres bazowy w ustawieniach. - Plik prywatny (np. dokument dla konkretnego klienta) nie ma stałego adresu. Platforma przy każdym odczycie wystawia nowy link podpisany w standardzie V4, ważny domyślnie 300 sekund. Czas ważności jest ustawieniem, a sam Google ogranicza go do 7 dni.
Zmiana widoczności istniejącego pliku w panelu jest przenoszona na obiekt w GCS: platforma nadaje albo odbiera mu publiczny odczyt.
Co przygotować po stronie Google Cloud
- Bucket. Platforma go nie tworzy. Test połączenia sprawdza tylko, czy wskazany bucket istnieje i czy jest dostępny.
- Konto usługi z uprawnieniami do zapisu, odczytu i usuwania obiektów oraz do zmiany ich list ACL.
- Poświadczenia. Do ustawień można wkleić pełny klucz JSON konta usługi (jest przechowywany jako wartość wrażliwa) albo zostawić to pole puste i oprzeć się na poświadczeniach środowiska, na przykład koncie usługi przypiętym do maszyny, na której działa backend.
W panelu całość sprowadza się do kilku pól w sekcji Ustawienia, Magazyn plików:
| Ustawienie | Wymagane | Do czego służy |
|---|---|---|
| Aktywny adapter | tak | wybór gcs zamiast local albo s3 |
| Bucket | tak | nazwa bucketu, do którego trafiają pliki |
| Klucz JSON konta usługi | nie | pomijany, gdy backend ma poświadczenia ze środowiska |
| Prefiks obiektów | nie | wspólny początek nazw wszystkich obiektów |
| Publiczny adres bazowy CDN | nie | adres, na którym budowane są linki publiczne |
Trzy rzeczy, które warto sprawdzić przed startem
Tryb kontroli dostępu w buckecie. Integracja ustawia widoczność przez listy ACL pojedynczych obiektów. Google zaleca dziś jednolity dostęp na poziomie bucketu, a przy nim żądania dotyczące ACL kończą się błędem. Bucket dla Endora Commerce musi więc działać w trybie z listami ACL (fine-grained). Jeśli organizacja wymusza tryb jednolity polityką, trzeba to uzgodnić z zespołem chmurowym przed wdrożeniem.
Blokada dostępu publicznego. Gdy na buckecie albo w polityce organizacji włączone jest „public access prevention”, Google odrzuca nadanie obiektowi publicznego odczytu. Katalog ze zdjęciami pod stałymi adresami wymaga wyłączenia tej blokady dla bucketu z plikami sklepu.
Podpisywanie linków bez klucza. Przy wklejonym kluczu JSON linki prywatne są podpisywane tym kluczem. Przy poświadczeniach środowiska podpis powstaje przez API Google, więc konto usługi potrzebuje dodatkowo roli Service Account Token Creator nadanej samemu sobie. Szczegóły opisuje dokumentacja podpisanych adresów URL.
Usuwanie plików
Usunięcie pliku w panelu nie kasuje obiektu od razu. Zasób znika z list i jest do odzyskania przez okres retencji (domyślnie 30 dni), a dopiero potem proces w tle usuwa obiekt z bucketu. Jeśli się to nie uda, na przykład po cofnięciu uprawnień, platforma ponawia próbę przy kolejnym przebiegu. Pliku używanego przez produkt, kategorię albo stronę CMS nie da się usunąć, dopóki nie zostaną odpięte wszystkie powiązania.
GCS, S3 czy dysk lokalny
Wybór rzadko wynika z samej platformy, bo wszystkie trzy magazyny dają te same funkcje: widoczność per plik, podpisane linki prywatne, limity typów i rozmiaru plików sprawdzane przed wysłaniem. Przełączenie to zmiana ustawień, więc decyduje otoczenie:
- GCS, gdy firma pracuje na Google Cloud i nie chce wprowadzać poświadczeń AWS tylko po to, żeby uruchomić sklep.
- S3, gdy infrastruktura jest w AWS albo gdy potrzebny jest magazyn zgodny z S3 pod własnym adresem, na przykład MinIO.
- Dysk lokalny w trakcie developmentu.
Pozostałe elementy infrastruktury i gotowe integracje są zebrane na stronie integracji.